Er zijn verschillende series te onderscheiden. Zo is er een serie fascinerende portretten van mannen op kantoor en een met kinderportretten, veelal meisjes. Mensen worden vaak afgebeeld in hun alledaagse omgeving of belevenissen. Zoals een kind in een kermisautootje, in bad, op een paard, met bokshandschoenen aan in een bokshouding of met twee hondjes, mensen met een afstandsbediening in de hand of kinderen met een computerspelletje.
Anja Kok gaat er vanuit dat alles in het leven verzonnen is. Iedereen is druk met verzinsels. In de serie schilderijen met mannen op kantoor komt dat prachtig tot uiting.
Allen zijn druk met deze verzinsels. Ze brengen elkaar in een stroomversnelling. Door het fixeren van de afbeelding op doek zet ze er even een rem op als een soort tableau zo van waar zijn wij mee bezig. Zo zitten er twee mannen naast elkaar, vergaderend maar in gedachten verzonken frutselend met een pen, een papiertje of wat dan ook.
Als kijker stel je jezelf de vraag waar zijn de mannen mee bezig. Ze hebben werk en zijn belangrijk maar wat doen ze eigenlijk, waar denken ze aan.
Ieder schilderij of het nou een portret is of een situatie met meerdere mensen wekt dit gevoel op. De mens in zijn situatie en zijn gedachten.
Bij de kinderportretten valt vooral op dat de afgebeelde kinderen niet naïef zijn. De wereld wordt hier omgedraaid. Ze zijn een spiegel vanuit volwassenheid.
Regelmatig komen knuffels en/of poppen voor in de werken van Anja Kok. Ze ziet hen als surrogaat voor de liefde.
Er is sprake van een duidelijk herkenbare schilderstijl. Deze wordt gekenmerkt door een snelle rake grove toets afgewisseld met een behoedzame preciese lijnvoering. Beeldend combineert ze stijlelementen vanuit het realisme en de naïeven. De monden en ogen zijn heel herkenbaar doordat ze veelal gedetailleerder zijn uitgewerkt. Ze kan over zo’n uitgewerkte mond zo weer een grove kwaststreek zetten, dit om beweging in het gezicht aan te geven. Toch houdt ze zich niet specifiek met het detail bezig maar benadert de afbeelding in zijn geheel. De portretten en taferelen die ze schildert zijn nooit statisch maar tijdelijk stilgezet ze lijken ieder moment weer tot even te kunnen komen. Ze zijn ook heel plastisch en door de gecreëerde plasticiteit overstijgen de afbeeldingen de randen van de doeken.
Het geheel geeft een vitale indruk. De energie spat ervan af.
Er zijn een aantal onderwerpen die in haar schilderijen telkens terugkomen. Het zijn onderwerpen die verweven zijn met het leven van Anja Kok. De onderwerpen zijn liefde, kinderportretten, mannen op kantoor, vakantie, allerlei taferelen waar mensen in voorkomen, de boekwinkel, feest, het zwembad. Bij elk onderwerp spelen mensen een grote rol.
Ze schildert de mensen vanuit steeds opnieuw verrassende gezichtspunten. Waardoor het effect van het even stilzetten van de tijd versterkt wordt.
De afgebeelde mensen hebben allemaal karakter. Ze werkt veel met fantasie mensen waardoor je ook bepaalde koppen terug ziet komen hetzij net elke keer iets anders. Je moet ook vaak lachen om de schilderijen omdat een aantal mensen een soort hulpeloosheid uitstralen.
Anja Kok heeft als opleiding de Constantijn Huygensacademie in Kampen 1982-1985 en Ateliers' 63 in Haarlem 1987-1988 Ze is geboren in 1961 te Kampen en woont en werkt tegenwoordig in Gorinchem alwaar ze workshops geeft in fotografie en tekenen, schilderen en portrettekenen en waar ze curator is van galerie De Etage.